Hét beeld van onze gemeente - Louwke Poep - mag niet ontbreken op deze GZVKA-pagina's. Dit monument in het centrum van de gemeente, vlak tegenover het "Oud Gemeentehuis", is een kunstwerk van de Mechelse beeldhouwer Theo Blickx die in Mechelen ook directeur van de kunstacademie was en werd opgericht ter herdenking van de gesneuvelden. Oorspronkelijk enkel voor de slachtoffers van WO I, maar later uitgebreid naar alle gesneuvelden van de twee wereldoorlogen.
Het monument - opgericht in 1926 - is een moederfiguur met (oorspronkelijk) gevouwen handen en het hoofd gebogen in een kapmantel. Het kreeg de titel "Treurende moeder", maar wordt in de volksmond "Louwke Poep" genoemd, naar de vrouw die model stond voor het beeld. De (verdwenen en vervangen) treurwilg achter het monument maakt het plaatje compleet.
Louwke vereeuwigd in boek ...
Naar aanleiding van de herdenkingen van 75 jaar bevrijding na WO II en 100 jaar Grote Oorlog bracht de gemeente Kapellen een boek uit over haar bekendste monument.
"Treurende moeder", "Louwke Poep", "Louwke" ... dit monument staat al 93 jaar pal in het centrum van onze gemeente. Het eert - aan het begin van de Christiaan Pallemansstraat - alle Kapelse slachtoffers van de eerste en de tweede wereldoorlog.
"Louwke" is ook een ankerpunt, een rustpunt, misschien zelfs wel hét dorpszicht van Kapellen, dat vele Kapellenaren nauw aan het hart ligt. Dat bleek eerder al uit de vele reacties die de gemeente ontving toen de treurwilg achter het monument sneuvelde (na hevige rukwinden).
"Louwke" is een lijvig boek geworden. Maar liefst 216 pagina’s, 14 hoofdstukken en 4 bijlages, meer dan 300 foto’s en illustraties, zowel uit de oude doos als recentere. Het boek vertelt onder meer over de (voor)geschiedenis van en de plannen voor het monument, over kunstenaar Theo Blickx, over de treurwilg(en) en over de bijnaam. Van alle Kapelse gesneuvelden vind je een korte biografie in het boek en je ontdekt op welke andere plekken in Kapellen ze worden herdacht. Ook zusjes en broertjes van "Louwke" passeren de revue. Maar ook ludiekere aspecten komen aan bod, zoals gedichten en brieven over het beeld en zelfs recepten waar je in de keuken mee aan de slag kan.
"Louwke" is vooral een eerbetoon geworden aan de onvoorwaardelijke en wederzijdse liefde tussen "Louwke" en de Kapellenaren. Én een eerbetoon aan alle Kapellenaren die sneuvelden in beide wereldoorlogen.
Het boek draagt ook de manifeste boodschap “nooit meer oorlog” uit.